Bölgeler ve Vilayetler

Üç doğal bölge

Coğrafyacılar Ürdün'ü genellikle üç doğal bölgeye ayırır. Birincisi, kuzeyde Yermük Nehri'nden başlayıp Ürdün Vadisi ve Lut Gölü üzerinden Wadi Araba'ya ve Akabe Körfezi'ne uzanan uzun ve alçak bir çukurluk olan Ürdün Rift Vadisi'dir. Ilık iklimi ve su kaynakları, vadinin kuzey kesimini sebze, muz ve narenciye yetiştirilen, ülkenin başlıca tarım alanlarından biri yapar.

İkinci bölge, vadinin doğusunda yükselen tepeler ve platolardan oluşan bir zincir olan yaylalardır. Şehirlerin, tarım arazilerinin, zeytinliklerin ve ormanların çoğu buradadır. Üçüncü bölge ise ülkenin büyük bölümünü kaplayan doğu ve güney çölü Badiye'dir. Çakıllı düzlükleri, bazalt alanları, kumtaşı dağları ve dağınık vahaları kapsar; Bedevi topluluklarına ve önemli yaban hayatı rezervlerine ev sahipliği yapar.

Kuzey ve güney

Ürdün'ün kuzeyi güneyinden daha fazla yağış alır. İrbid, Aclun ve Ceraş çevresinde tepeler zeytin ağaçları, meşe ve çam ormanları ve kışın yeşeren, yaz başında altın rengine dönen buğday tarlalarıyla kaplıdır. Buradaki köyler taştan yapılmıştır ve Ceraş ile Ümmü Kays gibi Roma şehirleri tarım arazilerinin arasında yükselir.

Yaylalar boyunca güneye doğru ilerledikçe toprak kurur ve açılır. Kerek ve Tafile derin kanyonlarla yarılmış yüksek platolar üzerinde yer alırken Maan ve Petra çevresi geniş çöl manzaralarına açılır. En güneyde Wadi Rum'un dağları ve çölün denizle buluştuğu Akabe şehri bulunur. Güneyde nüfus daha seyrek, kasabalar arasındaki mesafeler ise daha uzundur.

Şehir hayatı

Ürdünlülerin çoğu şehirlerde, özellikle kuzey yaylalarında yaşar. Amman, kuzeydoğusundaki Zerka ve Rusayfa ile birlikte ülkenin en büyük kentsel alanını oluşturur. İrbid kuzeyin başlıca şehri ve hareketli bir üniversite merkezidir. Bu şehirlerde modern alışveriş bölgeleri, kafeler, kültür merkezleri ve parkların yanı sıra geleneksel çarşıları olan eski mahalleler de bulunur.

Salt, Madaba, Kerek ve Maan gibi daha küçük şehirler tarihî merkezleri, aile işletmeleri ve sıkı bağlarla örülü topluluklarıyla güçlü bir yerel kimliği korur. Tek kıyı şehri olan Akabe'nin ise limanı, plajları ve turizmiyle şekillenen kendine özgü bir ritmi vardır. Tüm bu yerlerde gündelik hayat çoğu zaman aile, mahalle ve paylaşılan sofralar etrafında döner.