Regiony i prowincje

Trzy krainy naturalne

Geografowie dzielą zwykle Jordanię na trzy krainy naturalne. Pierwszą jest Rów Jordanu — długie, nisko położone obniżenie, które biegnie od rzeki Jarmuk na północy, przez Dolinę Jordanu i Morze Martwe, aż do Wadi Araba i Zatoki Akaba. Ciepły klimat i dostęp do wody sprawiają, że północna część doliny jest jednym z głównych obszarów rolniczych kraju, gdzie uprawia się warzywa, banany i cytrusy.

Drugą krainą są wyżyny — pasmo wzgórz i płaskowyżów wznoszące się na wschód od doliny. Tu leży większość miast, pól uprawnych, gajów oliwnych i lasów. Trzecią krainą jest Badija, pustynia wschodnia i południowa, zajmująca większą część kraju. Obejmuje żwirowe równiny, pola bazaltowe, piaskowcowe góry i rozproszone oazy, a zamieszkują ją społeczności beduińskie; znajdują się tu też ważne rezerwaty przyrody.

Północ i południe

Na północy Jordanii pada więcej deszczu niż na południu. Wokół Irbidu, Adżlunu i Dżeraszu wzgórza porastają drzewa oliwne, lasy dębowe i sosnowe oraz pola pszenicy, które zimą zielenieją, a wczesnym latem złocą się. Tutejsze wioski zbudowano z kamienia, a wśród pól stoją rzymskie miasta, takie jak Dżerasz i Umm Kajs.

Im dalej na południe wzdłuż wyżyn, tym ziemia staje się suchsza i bardziej otwarta. Al-Karak i At-Tafila leżą na wysokich płaskowyżach poprzecinanych głębokimi kanionami, a Ma’an i okolice Petry prowadzą ku rozległym pustynnym krajobrazom. Daleko na południu leżą góry Wadi Rum i miasto Akaba, gdzie pustynia spotyka się z morzem. Na południu mieszka mniej ludzi, a odległości między miejscowościami są większe.

Życie w miastach

Większość Jordańczyków mieszka w miastach, zwłaszcza na północnych wyżynach. Amman wraz z leżącymi na północny wschód od niego Az-Zarką i Ar-Rusajfą tworzy największy obszar miejski w kraju. Irbid jest głównym miastem północy i tętniącym życiem ośrodkiem akademickim. Miasta te mają nowoczesne dzielnice handlowe, kawiarnie, ośrodki kultury i parki, a obok nich starsze dzielnice z tradycyjnymi targami.

Mniejsze miasta, takie jak As-Salt, Madaba, Al-Karak i Ma’an, zachowują silną lokalną tożsamość, z zabytkowymi centrami, rodzinnymi firmami i zżytymi społecznościami. Akaba, jako jedyne miasto nadmorskie, ma własny rytm, kształtowany przez port, plaże i turystykę. We wszystkich tych miejscach codzienne życie często toczy się wokół rodziny, sąsiedztwa i wspólnych posiłków.