جاده‌ها و رفت‌وآمد

رسیدن از راه هوایی

بیشتر بازدیدکنندگان خارجی به فرودگاه بین‌المللی ملکه علیا می‌رسند که در صحرا، حدود ۳۰ تا ۳۵ کیلومتری جنوب مرکز امان قرار دارد. این فرودگاه بزرگ‌ترین فرودگاه اردن و پایگاه اصلی هواپیمایی ملی است. اتوبوس، تاکسی و پیشخوان‌های اجاره‌ی خودرو فرودگاه را به پایتخت و دیگر شهرها پیوند می‌دهند و بزرگراه صحرا از نزدیکی آن می‌گذرد که سفر به جنوب را آسان می‌کند.

در منتهی‌الیه جنوب، فرودگاه بین‌المللی ملک حسین در عقبه به ساحل دریای سرخ خدمت می‌دهد و برخی پروازهای بین‌المللی و فصلی و نیز پروازهای داخلی به امان از آن استفاده می‌کنند. فرودگاه غیرنظامی امان در منطقه‌ی مارکا در پایتخت، شمار کمتری از پروازهای منطقه‌ای، چارتر و خصوصی را جابه‌جا می‌کند. ورود به اردن از راه زمینی نیز از چند گذرگاه مرزی با کشورهای همسایه ممکن است.

سه جاده‌ی بزرگ

سه بزرگراه اصلی سراسر طول کشور را می‌پیمایند. «بزرگراه صحرا» سریع‌ترین مسیر میان امان و عقبه است و بیشتر کامیون‌ها و اتوبوس‌ها از آن استفاده می‌کنند. «جاده‌ی شاهی» مسیری باستانی را از میان شهرهای ارتفاعات دنبال می‌کند و برخی از زیباترین مناظر کشور را دارد. «بزرگراه دریای مرده» در کف دره‌ی ریفت کشیده شده و دره‌ی اردن، دریای مرده و وادی عربه را به هم پیوند می‌دهد.

بسیاری از مسافران این جاده‌ها را با هم ترکیب می‌کنند؛ برای نمونه از جاده‌ی شاهی به جنوب می‌روند تا از مادبا، کرک و دانا دیدن کنند و سپس از بزرگراه سریع‌تر صحرا به شمال بازمی‌گردند. جاده‌های مهم دیگر، امان را به اربد و جرش در شمال، به زرقا و مفرق در شمال شرقی و به ازرق و قلعه‌های صحرایی در شرق پیوند می‌دهند.

اتوبوس‌ها و حمل‌ونقل اشتراکی

اتوبوس‌های راحت بین‌شهری میان امان و مقصدهای اصلی مانند عقبه، پترا و اربد رفت‌وآمد می‌کنند. «جت» (JETT) شناخته‌شده‌ترین شرکت است و چند شرکت دیگر خدمات مشابهی ارائه می‌دهند. صندلی را اغلب می‌توان از پیش رزرو کرد. اتوبوس‌ها و مینی‌بوس‌های عمومی کوچک‌تر شهرها و روستاها را به هم وصل می‌کنند؛ بسیاری از آن‌ها از پایانه‌های منطقه‌ای وقتی پر شوند حرکت می‌کنند، نه در ساعت‌های مشخص.

در امان، سامانه‌ی اتوبوس تندرو که «BRT» نامیده می‌شود، در خطوط ویژه در امتداد خیابان‌های اصلی حرکت می‌کند و به مسیرهای دیگر، از جمله خطوطی به سمت زرقا، متصل است. «سرویس‌تاکسی‌ها» که معمولاً خودروهایی سفیدند و مسیرهای ثابتی را دنبال می‌کنند و چند مسافر را با هزینه‌ی مشترک می‌برند، راهی سنتی و ارزان برای رفت‌وآمد در شهرها و میان شهرهای نزدیک به هم‌اند.

رانندگی در اردن

اجاره‌ی خودرو به شما آزادی می‌دهد تا با سرعت خودتان بگردید. رانندگی در سمت راست است، جاده‌های اصلی معمولاً در وضعیت خوبی‌اند و تابلوهای مسیرهای مهم به عربی و انگلیسی نوشته شده‌اند. محدودیت سرعت با دوربین‌های ثابت و سیار کنترل می‌شود، پس عاقلانه است سرعت‌های اعلام‌شده را با دقت رعایت کنید. سرعت‌گیر در ورودی شهرها و روستاها رایج است.

ایست‌های بازرسی پلیس بخشی عادی از سفر جاده‌ای‌اند، به‌ویژه نزدیک مناطق گردشگری و در جاده‌های صحرایی. مأموران معمولاً مؤدب‌اند و معمولاً از بازدیدکنندگان خواسته می‌شود پیش از ادامه‌ی راه گذرنامه و گواهینامه‌ی رانندگی نشان دهند. جاده‌های کوهستانی ممکن است پرشیب و پرپیچ‌وخم باشند و جانورانی مانند گوسفند، بز و شتر از جاده بگذرند. بهتر است از رانندگی شبانه در صحرا پرهیز کنید، چون برخی جاده‌ها روشنایی ندارند و دیدن جانوران دشوار است.