وادی رم
وادی رم حس سیاره‌ای دیگر را دارد و فیلمسازان بارها از آن به جای سیاره‌ای دیگر استفاده کرده‌اند. کوه‌های پرشیب ماسه‌سنگی و گرانیتی از میان رودهایی از شن سرخ و طلایی سر برمی‌آورند و باد آن‌ها را به شکل طاق‌ها، دره‌های تنگ و گنبدهای عجیب تراشیده است. شب‌ها سکوت کامل است و آسمان از ستاره پر می‌شود.
منطقهی حفاظتشدهی وادی رم پهنه‌ی عظیمی از صحرای جنوب اردن را در بر می‌گیرد و یونسکو در سال ۲۰۱۱ آن را به‌عنوان اثری ترکیبی، هم به خاطر زیبایی طبیعی و هم میراث فرهنگی‌اش، ثبت کرد. انسان‌ها هزاران سال در این صحرا زیسته و از آن گذشته‌اند و نشان خود را بر صخرهها به جا گذاشته‌اند: هزاران سنگ‌نگاره و کتیبه به چند خط باستانی، شکارچیان، شترها، بزهای کوهی و نام مسافران رهگذر را نشان میدهند. این‌ها روی هم داستانی طولانی از سازگاری زندگی انسان با یکی از سخت‌ترین و زیباترین چشم‌اندازهای زمین را روایت می‌کنند.
ستاره‌ی اصلی، خودِ منظره است. کوه‌ها ناگهان از دره‌های شنی هموار سر برمی‌آورند و سطحشان چنان ذوب‌شده و چین‌خورده است که تقریباً مایع به نظر می‌رسد. پلهای سنگی طبیعی بر بلندی‌ها کشیده شده‌اند، دره‌های باریک سایه‌ای خنک و کنده‌کاری‌های باستانی را در خود پنهان کرده‌اند و تپههای شن نرم و سرخ به دامنه‌ی صخرهها تکیه داده‌اند. «جبل ام‌الدامی» در نزدیکی لبه‌ی جنوبی منطقه، بلندترین قله‌ی اردن است و از قله‌اش رشته‌کوه‌های بی‌پایان صحرا پیداست. اینجا نور همه چیز را دگرگون میکند: رنگ‌ها در طول بعدازظهر عمیق‌تر میشوند و هنگام غروب نارنجی آتشین میشوند.
وادی رم سرزمین جوامع بادیهنشین، بهویژه قبیله‌ی زلابیه است که بیشتر تورها و اردوگاه‌های داخل منطقهی حفاظت‌شده را می‌گردانند. شناخت آن‌ها از صحرا بهترین راهنمایی است که میتوانید داشته باشید. بازدید معمول یعنی گشت با خودروی چهارچرخ‌محرک میان نشانه‌های مهم، یا سفری آرام‌تر با شتر یا پیاده. بسیاری از بازدیدکنندگان شب را در اردوگاهی صحرایی می‌گذرانند و چای شیرین و «زَرب» سنتی را با هم می‌خورند؛ غذایی از گوشت و سبزیجات که آرام‌آرام در گودالی زیر شن پخته می‌شود.
وادی رم جدا از تورهای جیپ، مقصدی نامدار برای صخره‌نوردی است و مسیرهایش بر دیواره‌های ماسه‌سنگی از بالا رفتن‌های ساده تا صعودهای جدی را شامل می‌شود. پرواز با بالن هوای گرم هنگام طلوع، عظمت واقعی این چشمانداز را آشکار میکند و مسیرهای پیاده‌روی به دره‌های تنگ و چشم‌اندازهای مرتفع می‌رسند. هر چه انتخاب کنید، وقتی بگذارید تا فقط هنگام غروب روی تپه‌ای شنی بنشینید و تغییر رنگ کوه‌ها را تماشا کنید، و بعد سر بلند کنید و ببینید ستاره‌ها یکی‌یکی پدیدار میشوند.
دیدنی‌ها
- 1گشت با جیپ میان کوه‌ها و تپههای شنی
- 2درهی خزعلی و کتیبههای سنگی باستانیاش
- 3پلهای سنگی بُرده و امفروث
- 4غروب خورشید از فراز تپه‌ای از شن سرخ
- 5شبی در اردوگاه بادیه‌نشینان با شام سنتی زَرب
- 6تماشای ستارگان دور از نور شهرها
- 7شترسواری، صخره‌نوردی و پرواز با بالن هنگام طلوع
گالری
پرسش‌های پرتکرار
چطور از امان به وادی رم بروم؟
وادی رم حدود ۳۲۰ کیلومتر جنوب امان است؛ حدود چهار ساعت با خودرو از بزرگراه صحرا که کمی پیش از رسیدن به عقبه به شرق می‌پیچد. بازدیدکنندگان در مرکز بازدیدکنندگان توقف می‌کنند و سپس به روستای رم می‌روند، جایی که راهنماها و اردوگاه‌ها به استقبال مهمانانشان میآیند. بدون خودرو میتوانید با اتوبوس به عقبه یا وادی موسی بروید و از آنجا ترانسفر بگیرید. وادی رم حدود یک ساعت از عقبه و یک ساعت و نیم از پترا فاصله دارد.
برای وادی رم چند روز وقت لازم است؟
یک شب محبوبترین انتخاب است. رسیدن حوالی ظهر برای گشتی با خودروی دودیفرانسیل در دیدنیهای اصلی، غروبی بر فراز تپههای شنی، شبی در اردوگاه صحرایی زیر ستارگان و طلوعی آرام صبح فردا وقت میگذارد. دو شب برای کوهپیماییهای طولانیتر، صخرهنوردیهای سبک یا سفر با شتر وقت میدهد. سفر یکروزه هم ممکن است، اما نور غروب و آسمان شب را از دست میدهید.
آیا میتوانم خودم در وادی رم رانندگی کنم؟
میتوانید با خودروی معمولی تا مرکز بازدیدکنندگان و روستای رم برانید، اما منطقهی حفاظتشدهی آن سو شنی است و جادهی مشخصی ندارد. برای همین بازدیدکنندگان همراه راهنماهای محلی بادیهنشین با خودروهای دودیفرانسیل، پیاده یا با شتر میگردند. بسیاری از مسافران خودروی خود را در مرکز بازدیدکنندگان یا روستا میگذارند و با راهنما یا اردوگاهشان ادامه میدهند.
برای وادی رم چه بپوشم و چه همراه ببرم؟
لباس چندلایه بیاورید. روزها ممکن است گرم باشند، اما شبهای صحرا سرد میشوند، بهویژه از نوامبر تا مارس، پس کاپشن گرم بردارید. کلاه، عینک آفتابی و کرم ضدآفتاب ضروریاند چون سایه کم است. کفش بسته برای راه رفتن روی صخره و شن بهترین است و شال در برابر باد و گردوغبار کمک میکند. چراغقوهای کوچک در اردوگاه به کار میآید و لباس پوشیده به میزبانان بادیهنشین احترام میگذارد.
آیا وادی رم برای کودکان مناسب است؟
بله. کودکان معمولاً از تپههای شنی، شترسواری و ماجرای خوابیدن در اردوگاه صحرایی لذت میبرند. سواری با خودروی دودیفرانسیل ممکن است پرتکان باشد، پس از راهنما بخواهید مسیر را برای کودکان خردسال تنظیم کند. نزدیک صخرهها و پلهای سنگی مراقبشان باشید، در طول روز از آفتاب محافظتشان کنید و برای شبهای سرد لباس گرم بیاورید.
در وادی رم چه میتوان دید؟
توقفهای محبوب شامل تپههای شن سرخ، درهی باریک خزعلی با کتیبههای سنگی باستانیاش، چشمهی لورنس، پلهای طبیعی سنگی مانند بُرده و امفروث و صخرهای به نام «هفت ستون حکمت» نزدیک مرکز بازدیدکنندگان است. بسیاری از بازدیدکنندگان برای غروبها و آسمان صاف شب هم میآیند. این چشمانداز محل فیلمبرداری چند فیلم بوده که داستانشان در سیارههای دیگر میگذرد.
سفر را ادامه دهید
03دریای مرده
بی‌هیچ زحمتی در آبی سرشار از مواد معدنی، در پست‌ترین نقطه‌ی خشکی، شناور بمانید؛ در قابی از کوه‌های طلایی و نور ملایم غروب.
04جرش
یکی از سالم‌ترین شهرهای ایالتی روم در سراسر جهان، با خیابان‌های ستون‌دار، معابد باشکوه و تماشاخانه‌هایی در میان تپههای سبز.
05امان
شهری از سنگ سفید گسترده بر تپه‌ها، جایی که ویرانه‌های رومی، بازارهای پرجنب‌وجوش و کافه‌های امروزی در یک خیابان کنار هم‌اند.
06السلط
شهری بر دامنه‌ی تپه‌ها از سنگ عسلی‌رنگ که یونسکو آن را به خاطر سنت دیرین مدارا و مهمان‌نوازی گرمش ستوده است.
07عقبه
تنها شهر ساحلی اردن، جایی که آب‌های گرم دریای سرخ صخره‌های مرجانی رنگارنگ را تنها چند قدم دورتر از ساحل پنهان کرده‌اند.
08وادی موجب
در دره‌ای ماسه‌سنگی و سر به فلک کشیده، در پست‌ترین ذخیره‌گاه طبیعی زمین، در آب قدم بزنید و شنا کنید تا به آبشاری خروشان برسید.
09دانا
روستایی سنگی بر فراز دره‌ای پهناور که از صخره‌های کوهستانی تا صحرا فرود میآید؛ سرشار از حیات وحش و سکوت.
10عجلون
قلعه‌ای قرون‌وسطایی بر فراز تپه و جنگل‌های سبز بلوط در تپههای خنک و موج‌دار شمال اردن.