اردنِ ماأردنّنا
استان معان
جنوب اردن · مرکز استان: معان

استان معان

استان معان از نظر مساحت بزرگ‌ترین استان اردن است و ارتفاعات جنوبی، کوه‌های ماسه‌سنگی و دشت‌های گسترده‌ی صحرایی را در بر می‌گیرد. این استان خانه‌ی پترا، مشهورترین محوطه‌ی کشور، و شهر وادی موسی است که پذیرای بازدیدکنندگان آن است. قلعه‌های قرون وسطایی و شهری تاریخی بر مسیر راه‌آهن لایه‌های بیشتری به داستانش می‌افزایند.

ارتفاعات، ماسه‌سنگ و صحرا

لبه‌ی غربی استان معان ارتفاعات جنوبی را دنبال می‌کند که نزدیک شوبک به حدود ۱٬۵۰۰ متر می‌رسند و سپس از میان پیچ‌وخمی از کوه‌های ماسه‌سنگی به سوی غرب و وادی عربه فرو می‌روند. پترا در دل همین کوه‌ها پنهان است. در شرق ارتفاعات، فلات صحرایی پهناور و همواری صدها کیلومتر امتداد دارد که تنها تپه‌های کم‌ارتفاع و حوضه‌های خشکی مانند الجفر آن را می‌شکنند. در جنوب، پرتگاه رأس النقب چشم‌اندازهای گسترده‌ای بر صحرا تا کوه‌های وادی رم می‌گشاید.

معان، وادی موسی و شوبک

شهر معان شهری واحه‌ای و کهن در لبه‌ی صحرا و مرکز اصلی تجاری جنوب است. وادی موسی، شهر کنار پترا، به مرکزی شلوغ برای بازدیدکنندگان تبدیل شده و هتل‌ها، رستوران‌ها و مغازه‌هایش بر دامنه‌ی بالای شهر باستانی ساخته شده‌اند. نامش به معنای «دره‌ی موسی» است و روایت محلی چشمه‌ی آن، عین موسی، را با داستان ضربه‌ی موسی بر صخره و جوشیدن آب پیوند می‌دهد. شوبک در شمال استان شهری کشاورزی است که به باغ‌ها و قلعه‌اش شناخته می‌شود.

معان، وادی موسی و شوبک
عکس: Vyacheslav Argenberg · CC BY 4.0

از نبطیان تا راه‌آهن

نبطیان بیش از دو هزار سال پیش پترا را پایتخت خود کردند و آرامگاه‌ها، معابد و سامانه‌های آبی‌شان اکنون میراث جهانی یونسکو است. پترای کوچک یا «سیق البارد»، منطقه‌ی نبطی کوچک‌تری در شمال پترا، نزدیک «بیضا» قرار دارد؛ یکی از نخستین روستاهای کشاورزی منطقه با قدمتی حدود نه هزار سال. قلعه‌ی شوبک که صلیبیون در سال ۱۱۱۵ ساختند و بعدها ایوبیان و ممالیک بازسازی‌اش کردند، بر تپه‌ای پرشیب ایستاده است. معان منزلگاهی مهم بر راه زیارتی مکه و بر راه‌آهن حجاز بود و ایستگاه قدیمی‌اش هنوز پابرجاست.

کوهپیمایی و چشم‌اندازهای صحرایی

فراتر از مسیرهای اصلی پترا، کوه‌های پیرامون وادی موسی کوهپیمایی‌های طولانی‌تری دارند، مانند مسیر پترای کوچک تا دیر و صعود به مکان‌های بلند بالای شهر باستانی. «راه اردن» از این استان می‌گذرد، دانا و شوبک را به پترا وصل می‌کند و به سوی جنوب تا وادی رم ادامه می‌یابد. ارتفاعات پیرامون شوبک خنک‌تر و سبزترند و باغ‌های میوه و چشم‌اندازهای باز دارند. در شرق معان، صحرا خانه‌ی گیاهان مقاوم و جانوران کوچکی است که با گرما و خشکی سازگار شده‌اند و آسمان شب تاریک و صاف است.

زندگی بادیه‌نشینان و غذای محلی

خانواده‌های بادیه‌نشینی که روزگاری در میان غارها و آرامگاه‌های پترا زندگی می‌کردند، اکنون در روستاهای نزدیک ساکن‌اند و بسیاری از آن‌ها پیرامون این محوطه به‌عنوان راهنما، فروشنده و راننده کار می‌کنند. غذاهای سنتی مقلوبه، منسف و «زرب» را در بر می‌گیرد؛ گوشت و سبزی که آرام در گودالی در شن پخته می‌شود. چای شیرین بادیه‌نشینان، که اغلب با مریم‌گلی معطر می‌شود، همه‌جا به نشانه‌ی خوشامد تعارف می‌شود. شوبک به سیب، بادام و میوه‌های دیگرش شناخته می‌شود و بازارهای معان غلات، ادویه و لوازم خانه را به منطقه‌ی اطراف می‌فروشند.

دیدنی‌ها

  • 1پترا و خزانه
  • 2دیر (الدیر) و مکان‌های بلند پترا
  • 3پترای کوچک (سیق البارد) و بیضا
  • 4قلعه‌ی شوبک
  • 5چشمه‌ی عین موسی در وادی موسی
  • 6دیدگاه رأس النقب
  • 7ایستگاه راه‌آهن حجاز در معان

پرسش‌های پرتکرار

آیا پترا در استان معان است؟

بله. پترا و شهر همسایه‌اش وادی موسی در استان معان، در کوه‌های جنوب اردن، قرار دارند. شهر معان، مرکز استان، حدود ۳۵ کیلومتر در شرق و در لبه‌ی صحرا است. بیشتر بازدیدکنندگان پترا در وادی موسی اقامت می‌کنند که کنار ورودی پارک باستان‌شناسی است.

نزدیک پترا چه چیزهای دیگری برای دیدن هست؟

پترای کوچک یا سیق البارد فاصله‌ی کوتاهی با خودرو در شمال وادی موسی دارد و بناهای نبطی را در دره‌ای باریک، نزدیک روستای نوسنگی بیضا، در خود جای داده است. قلعه‌ی شوبک، دژی صلیبی بر تپه‌ای پرشیب، حدود ۴۵ دقیقه راه است. دورتر، ذخیره‌گاه زیست‌کره‌ی دانا حدود یک ساعت در شمال و وادی رم حدود یک ساعت و نیم در جنوب قرار دارند.

برای بازدید از پترا کجا اقامت کنم؟

بیشتر بازدیدکنندگان در وادی موسی، شهر کنار ورودی پترا، می‌مانند که برای هر سبک سفری، از مهمان‌خانه‌های ساده تا هتل‌های بزرگ، اقامتگاه دارد. ماندن اینجا به شما امکان می‌دهد صبح زود، وقتی هوا خنک‌تر و محوطه خلوت‌تر است، وارد شوید. برخی مسافران کمپ‌ها و اقامتگاه‌های روستایی نزدیک پترای کوچک را برای فضایی آرام‌تر و روستایی‌تر ترجیح می‌دهند.

بهترین زمان سفر به جنوب اردن کی است؟

بهار، از مارس تا مه، و پاییز، از سپتامبر تا نوامبر، دلپذیرترین فصل‌ها هستند؛ با روزهای گرم و شب‌های خنک. تابستان‌ها گرم است، به‌ویژه در دره‌های پست‌تر و صحرا. زمستان‌ها در ارتفاعات پیرامون پترا و شوبک خنک تا سرد است و گاهی باران و حتی برف می‌بارد، هرچند روزها اغلب صاف و آفتابی‌اند.