
استان عجلون
استان عجلون یکی از سرسبزترین گوشههای اردن است؛ چشماندازی از تپههای جنگلی، پلکانههای زیتون و روستاهای سنگی. بالای شهر عجلون قلعهای از قرون وسطی ایستاده که بر سراسر شمال اردن چشمانداز دارد. مسیرهای جنگلی، اقامت در خانههای روستایی و مکانهای مقدس آن را به گریزگاهی محبوب از شهر تبدیل کردهاند.
ارتفاعات سبز
عجلون در ارتفاعات شمالی، در ارتفاعی تا حدود ۱٬۲۰۰ متر، قرار دارد. برخی از بیشترین بارندگیهای اردن اینجا میبارد و تپهها پوشیده از بلوط همیشهسبز، کاج، پستهی وحشی و درخت توتفرنگیاند که پوست صاف و سرخش جنگل را روشن میکند. درههای ژرف تپهها را از هم جدا میکنند و به سوی غرب و درهی اردن میروند که در روزهای صاف در دوردست پایین دیده میشود. زمستانها خنک با باران و گاهی برف است و تابستانها در مقایسه با بیشتر نقاط کشور معتدل است.
شهر عجلون و روستاها
شهر عجلون مرکز بازار تپههای اطراف است و در قلبش مسجدی قدیمی قرار دارد که منارهاش به دورهی ممالیک بازمیگردد. پیرامون آن روستاهایی مانند عنجره، کفرنجه، عرجان و راسون قرار دارند که هر کدام در میان باغهای زیتون و میوه جای گرفتهاند. چند روستا پروژههای اجتماعی کوچکی راه انداختهاند که به بازدیدکنندگان اقامت در خانههای محلی، پیادهروی با راهنما، کلاس آشپزی و محصولات محلی عرضه میکنند. یک تلهکابین شهر را به تپههای نزدیک قلعه وصل میکند و چشماندازهای گستردهای بر درهها میگشاید.

قلعه و مکانهای مقدس
قلعهی عجلون که «قلعهی ربض» هم نامیده میشود، در دههی ۱۱۸۰ به دست یکی از فرماندهان سپاه صلاحالدین ساخته شد. این قلعه از فراز تپهاش راههای شمال را پاس میداشت، از معادن آهن محلی محافظت میکرد و بر درهی اردن نظارت داشت. ممالیک بعدها آن را گسترش دادند و قرنها مورد استفاده بود. در همان نزدیکی، تل مار الیاس با الیاس نبی پیوند دارد که باور بر این است از همین منطقه برخاسته، و ویرانههای کلیسای بیزانسی بزرگی با موزاییکها را دارد. در عنجره، کلیسای بانوی کوهستان زیارتگاه مسیحیان است.
پیادهروی در جنگل و طبیعت
ذخیرهگاه جنگلی عجلون پهنهی بزرگی از جنگل بلوط همیشهسبز را حفاظت میکند و یکی از بهترین جاهای اردن برای پیادهروی است. مسیرهای نشانهگذاریشده با طولهای گوناگون از میان جنگل و از کنار چشمهها، غارها و دیدگاهها میگذرند و برخی تا روستاهای نزدیک ادامه مییابند. شوکا دوباره به این ذخیرهگاه بازگردانده شده و جنگل خانهی روباهها، تشیها، گرازهای وحشی و پرندگان بسیار است. بهار ارکیده، سیکلامن و شقایق سرخ میآورد. مسیر طولانی «راه اردن» هم از این استان میگذرد و آن را به جرش در جنوب و امقیس در شمال وصل میکند.
محصولات روستایی و غذای محلی
عجلون به زیتون و روغن زیتونش شهرت دارد و برداشت پاییزی زمان مهمی برای خانوادههاست. باغها انجیر، انار و انگور میدهند و عسل گلهای جنگلی از محصولات محبوب محلی است. گروههای زنان محلی صابون روغن زیتون، مربا و ترشی، گیاهان خشک و صنایع دستی میسازند. آشپزخانههای روستایی غذاهایی مانند مقلوبه، مجدره و دلمهی برگ مو سرو میکنند که اغلب با نان تازهی پخته در «طابون»، تنور گلی سنتی، همراه است. خوردن غذای خانگی با یک خانوادهی محلی از بهیادماندنیترین تجربههای این منطقه است.
دیدنیها
- 1قلعهی عجلون (قلعهی ربض)
- 2مسیرهای پیادهروی در ذخیرهگاه جنگلی عجلون
- 3تل مار الیاس و کلیسای بیزانسیاش
- 4کلیسای بانوی کوهستان در عنجره
- 5اقامت در خانههای روستایی و کلاس آشپزی
- 6تلهکابین بالای شهر عجلون
- 7گلهای وحشی بهاری در جنگلهای بلوط
پرسشهای پرتکرار
عجلون به چه چیزی شهرت دارد؟
عجلون به قلعهاش از سدهی دوازدهم، ساختهی یکی از فرماندهان سپاه صلاحالدین، و به برخی از زیباترین جنگلهای اردن شهرت دارد. ذخیرهگاه جنگلی عجلون مسیرهای پیادهروی نشانهگذاریشده در میان جنگل بلوط دارد و روستاهای اطراف به روغن زیتون، عسل و مهماننوازی گرم شناخته میشوند. زائران از تل مار الیاس، که با الیاس نبی پیوند دارد، هم دیدن میکنند.
فاصلهی عجلون تا امان چقدر است؟
عجلون حدود ۷۵ کیلومتر در شمال غربی امان است. رانندگی معمولاً میان یک ساعت و پانزده دقیقه تا یک ساعت و نیم طول میکشد و اغلب در راه از نزدیکی جرش میگذرد. اتوبوسها و مینیبوسها از پایانهی شمالی امان حرکت میکنند، اما با خودرو رسیدن به قلعه، ذخیرهگاه جنگلی و روستاها بسیار آسانتر است.
آیا میتوان شب را در عجلون ماند؟
بله. کلبههایی درون ذخیرهگاه جنگلی، مهمانخانههای خانوادگی و اقامتگاههای روستایی در روستاها و هتلهای کوچک در شهر و اطرافش هست. ماندن شبانه به شما امکان میدهد در خنکای صبح زود در مسیرها پیادهروی کنید، از شام خانگی لذت ببرید و قلعه را در شب، روشن از چراغها، ببینید. آخر هفتههای بهاری شلوغ است، پس بهتر است از پیش رزرو کنید.
بهترین زمان کوهپیمایی در عجلون کی است؟
بهار، از مارس تا مه، بهترین زمان است؛ وقتی جنگل سبز و پر از گلهای وحشی است و دما دلپذیر. پاییز هم خوشایند است. تابستان در مقایسه با بقیهی اردن معتدل است، اما مسیرها میتوانند خشک و پرگردوخاک باشند. در زمستان، باران ممکن است مسیرها را گِلی و لغزنده کند و گاهی هم برف میبارد.
استانهای دیگر

استان مادبا

استان کرک

استان طفیله

استان معان

استان عقبه

استان امان

استان اربد
