استان امان
استان امان خانه‌ی پایتخت و بزرگترین شهر اردن است که بر تپه‌هایی میان ارتفاعات و صحرای شرقی گسترده شده. اینجا ویرانه‌های باستانی در کنار کافه‌های امروزی، بازارهای شلوغ و کوچه‌های آرام مسکونی ایستاده‌اند. امان همچنین نقطه‌ی آغاز بیشتر سفرها در سراسر کشور است.
تپه‌ها، دره‌ها و لبه‌ی صحرا
استان امان در مرکز اردن و در دامنه‌ی شرقی ارتفاعات قرار دارد. شهر بر رشته‌ای از تپه‌ها به نام «جبل» گسترش یافته که دره‌ها آن‌ها را از هم جدا می‌کنند؛ از همین رو بسیاری از خیابان‌ها شیب تندی دارند و پلکان‌های بلند محله‌ها را به هم وصل می‌کنند. در غرب شهر، زمین بلندتر است و باران بیشتری میگیرد و درختان کاج، باغ‌های زیتون و مزارع کوچک دارد. در شرق و جنوب، زمین هموارتر و خشک‌تر می‌شود و کم‌کم به بادیه می‌رسد؛ صحرای سنگلاخی که بخش بزرگی از کشور را می‌پوشاند. زمستانها میتواند خنک و گاهی برفی باشد و تابستانها گرم و خشک است.
شهر پایتخت
امان شهر تضادهاست. مرکز شهر که مردم محلی آن را «البلد» می‌نامند، قدیمی‌ترین بخش شهر امروزی است و بازارهای سنتی‌اش ادویه، شیرینی، طلا، پوشاک و لوازم خانه می‌فروشند. بالای آن، جبل امان و جبل الویبده خانه‌های سنگی قدیمی‌تر، گالری‌های هنری و کافه‌ها دارند و خیابان رنگینکمان جای محبوبی برای پیادهروی شبانه است. محله‌های تازه‌تر در غرب، مراکز خرید، رستوران‌ها و پارک‌ها دارند. نمای بیشتر ساختمان‌ها از سنگ آهک روشن است که به شهر رنگی نرم و یکدست میدهد، به‌ویژه در نور عصرگاهی.
فراتر از شهر، این استان شهرکهای کوچک‌تر و مناطق کشاورزی و همچنین فرودگاه بینالمللی ملکه علیا در جنوب را در بر میگیرد که بیشتر مسافران خارجی از آنجا وارد می‌شوند. وادی السیر در غرب مرکز شهر به دره‌های سرسبز و محوطه‌ی عراقالامیر می‌رسد. از آنجا که بزرگراههای اصلی به سوی شمال، دریای مرده و جنوب همه از اینجا آغاز می‌شوند، امان پایگاهی طبیعی برای سفرهای یکروزه در مرکز و شمال اردن است.
تاریخ و میراث
مردم هزاران سال است که بر تپههای امان زندگی می‌کنند. برخی از کهن‌ترین تندیس‌های بزرگ پیکر انسان که تاکنون یافت شده‌اند، با قدمتی حدود نه هزار سال، از سکونتگاه نوسنگی عین غزال در لبه‌ی شرقی شهر به دست آمده‌اند و در موزهی اردن به نمایش درآمده‌اند. در عصر آهن، این شهر «ربّت عمّون»، پایتخت عمونیان، بود و در دوران رومی «فیلادلفیا» نام داشت. تپه‌ی ارگ معبد هرکول و مجموعه‌ی کاخی اموی را حفظ کرده است و تماشاخانهی رومی که در دل تپه‌ای در مرکز شهر تراشیده شده، هنوز برای اجرای برنامه‌ها به کار می‌رود. قصر خرانه، یکی از قلعه‌های صحرایی مشهور، در شرق استان قرار دارد.
پارک‌ها، دره‌ها و طبیعت نزدیک
با اینکه امان شهری بزرگ است، فضای سبز چندان دور نیست. پارک‌ها و باغ‌ها جایی برای پیادهروی و پیک‌نیک خانواده‌ها فراهم می‌کنند و تپههای پوشیده از کاج در غرب، آخر هفته‌های بهاری پرطرفدارند. در وادی السیر، چشمه‌ها و باغ‌های زیتون قصر العبد را در میان گرفته‌اند؛ کاخی از سده‌ی دوم پیش از میلاد که با نقش‌برجسته‌های بزرگ جانوران تزیین شده و در میان صخره‌ها و غارهای دره جای گرفته است. در بهار، زمینهای باز پیرامون شهر برای مدتی کوتاه پوشیده از گل‌های وحشی می‌شوند و صحرای شرقی کمتر از یک ساعت رانندگی با مرکز شهر فاصله دارد.
زندگی روزمره و غذا
زندگی روزمره در امان آهنگ‌های کهنه و نو را با هم درمی‌آمیزد. صبح‌ها اغلب با نان تازه، حمص، فلافل و چای شیرین آغاز می‌شود. خانواده‌ها جمعه‌ها برای ناهارهای مفصل دور هم جمع می‌شوند و منسف، که با گوشت بره، برنج و سسی از ماست خشک به نام «جمید» درست می‌شود، در مناسبت‌های ویژه سرو می‌شود. کنافه، شیرینی گرمی از پنیر نرم و شربت، دسر محبوب مردم است و دکه‌های خیابانی شاورما و مناقیش، نان‌های تختی با رویه‌ی زعتر یا پنیر، می‌فروشند. شبها کافه‌ها پر از کسانی می‌شوند که گپ می‌زنند و ورق بازی می‌کنند و بسیاری از مغازه‌ها تا دیروقت باز می‌مانند، به‌ویژه در ماه رمضان.
دیدنی‌ها
- 1ارگ امان و معبد هرکول
- 2تماشاخانهی رومی و بازارهای مرکز شهر
- 3موزهی اردن و تندیس‌های عین غزال
- 4خیابان رنگینکمان و جبل الویبده
- 5مسجد ملک عبدالله یکم
- 6عراقالامیر و قصر العبد
- 7قصر خرانه در صحرای شرقی
پرسش‌های پرتکرار
فرق شهر امان با استان امان چیست؟
شهر امان پایتخت و بزرگترین شهر اردن است. استان امان پهنهی گستردهتری پیرامون آن است که شهر، شهرکهای اطراف، زمینهای کشاورزی، بخشی از صحرای شرقی و فرودگاه بینالمللی ملکه علیا را در بر میگیرد. وقتی مسافران میگویند در امان اقامت دارند، معمولاً منظورشان خود شهر است، اما چند جاذبه مانند عراقالامیر و قصر خرانه بیرون از شهر و در محدودهی استان قرار دارند.
چند روز در امان بمانم؟
یک یا دو روز کامل برای دیدن جاذبههای اصلی شهر کافی است: ارگ، تماشاخانهی رومی، بازارهای مرکز شهر، موزهی اردن و یک پیادهروی شبانه در خیابان رنگینکمان یا جبل الویبده. بسیاری از مسافران امان را پایگاهی برای سفرهای یکروزه به جرش، السلط، مادبا یا دریای مرده هم قرار میدهند که میتواند چند روز دیگر به اقامت اضافه کند.
آیا امان پایگاه خوبی برای گشتن در اردن است؟
بله. امان در مرکز کشور است، بیشترین گزینههای اقامت را دارد و با بزرگراههای اصلی به شمال، دریای مرده و جنوب وصل است. جرش، السلط، مادبا، کوه نبو و دریای مرده همه در حدود یک ساعت یا کمتر در دسترساند. برای پترا، وادی رم و عقبه بهتر است به جای رفتوآمد، چند شب در جنوب بمانید.
آبوهوای امان چگونه است؟
آبوهوای امان را ارتفاعش از سطح دریا شکل میدهد. تابستانها گرم و خشک با شبهایی خنکتر است. زمستانها خنک است و شبها میتواند سرد باشد؛ بیشتر بارانها میان نوامبر و مارس میبارد و گاهی بر تپههای بلندتر برف مینشیند. بهار و پاییز معمولاً دلپذیرترین فصلها برای گشتن در شهر و بازدید از محوطههای روباز است.
استان‌های دیگر
استان اربد
استان زرقا
استان بلقاء
استان مفرق
استان جرش
استان عجلون
استان مادبا
