Nasza Jordaniaأردنّنا
Mistrzowie wody: jak Nabatejczycy sprawili, że pustynia rozkwitła
Historia · Petra

Mistrzowie wody: jak Nabatejczycy sprawili, że pustynia rozkwitła

Większość gości przyjeżdża do Petry dla jej wykutych w skale fasad. Ale największym osiągnięciem Nabatejczyków może być coś, co znacznie łatwiej przeoczyć: ukryta sieć wodna, dzięki której kwitnące miasto mogło żyć w krainie, gdzie deszcz pada bardzo rzadko.

Lud, który umiał czytać pustynię

Nabatejczycy byli początkowo arabskimi koczownikami, którzy przemierzali szlaki handlowe Arabii, przewożąc kadzidło, przyprawy i inne cenne towary. Starożytni autorzy zwracali uwagę na ich szczególną umiejętność: wiedzieli, jak znaleźć i przechować wodę na pustyni, kopali ukryte cysterny i trzymali ich położenie w tajemnicy przed obcymi. Gdy osiedlili się w Petrze, zamienili tę wiedzę w inżynierię na wielką skalę. Deszcz w tym regionie pada rzadko, ale gdy już spadnie, często przychodzi w nagłych burzach, które pędzą powodzie przez doliny. Nabatejczycy nauczyli się radzić sobie z oboma problemami naraz: chronić miasto przed powodziami i oszczędzać każdą kroplę na suche miesiące.

Kanały, rury i cysterny

Idąc wąwozem Siq, spójrz na ściany mniej więcej na wysokości pasa. Po jednej stronie zobaczysz kanał wykuty w skale, a po drugiej pozostałości rurociągu z glinianych rur połączonych końcami. Prowadziły one wodę ze źródeł poza miastem, w tym z Ajn Musa, aż do Petry, z łagodnym i starannie zaplanowanym spadkiem.

W całym mieście deszczówkę kierowano z dachów i skalnych ścian do kanałów, które zasilały setki cystern i zbiorników. W osadnikach piasek i muł opadały na dno, zanim czysta woda popłynęła dalej. Część wody zasilała publiczne fontanny, ogrody, a nawet duży basen z pawilonem na wyspie w pobliżu centrum miasta. Marnowano bardzo niewiele wody.

Kanały, rury i cysterny
Zdjęcie: Bernard Gagnon · CC BY-SA 3.0

Ujarzmić powodzie

Nabatejczycy zbudowali też tamę u wejścia do wąwozu Siq i przekuli tunel przez skałę, by odprowadzać wody powodziowe z dala od wąwozu do sąsiedniej doliny. Dzięki temu główne wejście do miasta było bezpieczne podczas zimowych burz. Mniejsze tamy w bocznych dolinach spowalniały wodę, tak by mogła wsiąknąć w ziemię albo zostać zebrana. Współcześni inżynierowie, którzy badali te systemy, są pod wrażeniem ich precyzji. System tunelu i tamy u wejścia do Siq odbudowano później według nabatejskiego wzoru, by chronić dzisiejszych gości — znak, że starożytne rozwiązania wciąż mogą działać.

Wodne budowle dzisiaj

Na początku wąwozu Siq zobaczysz tamę i wejście do tunelu odprowadzającego wodę. W samym wąwozie podążaj za kanałami i pozostałościami glinianych rur wzdłuż ścian. W centrum miasta szukaj cystern wykutych w skale i odwiedź miejsce dawnego basenu i ogrodu. Dalej, na nabatejskim stanowisku Humajma, między Petrą a Akabą, zachowały się pozostałości długiego akweduktu i zbiorników. Gdziekolwiek w południowej Jordanii zobaczysz w skale równy, kwadratowy otwór, jest spora szansa, że kiedyś Nabatejczyk przechowywał w nim wodę.

Najczęściej zadawane pytania

Skąd Petra brała wodę?

Nabatejczycy doprowadzali wodę do Petry ze źródeł poza miastem kanałami wykutymi w skale i rurociągami z gliny; część z nich wciąż widać w wąwozie Siq. Zbierali też deszczówkę ze skalnych powierzchni do setek cystern i zbiorników, oczyszczając ją w osadnikach. System ten zaopatrywał domy, fontanny i ogrody.

Czy Nabatejczycy chronili Petrę przed powodziami?

Tak. Zbudowali tamę u wejścia do wąwozu Siq i przekuli tunel przez skałę, by kierować wody powodziowe do sąsiedniej doliny. Mniejsze tamy w bocznych dolinach spowalniały wodę. Współczesna ochrona przeciwpowodziowa u wejścia do Siq opiera się na tym samym nabatejskim planie.

Gdzie można zobaczyć nabatejskie kanały wodne?

Najłatwiej w wąwozie Siq w Petrze, gdzie kanały i pozostałości glinianych rur biegną wzdłuż obu ścian. Cysterny oraz pozostałości ogrodu i basenu można zobaczyć w centrum miasta. Inne nabatejskie systemy wodne przetrwały w południowej Jordanii, na przykład akwedukt i zbiorniki w Humajmie oraz cysterny w okolicy Wadi Rum.