
Milczące twarze z Ajn Ghazal: jedne z najstarszych posągów ludzkiej postaci
Stoją cicho za szkłem, o szeroko otwartych oczach obwiedzionych czernią i spokojnych, płaskich twarzach. Nie mają imion ani inskrypcji. A jednak posągi z Ajn Ghazal powstały około 9000 lat temu i należą do najstarszych dużych wyobrażeń człowieka, jakie kiedykolwiek odnaleziono.
Wioska starsza niż pismo
Na wschodnim skraju dzisiejszego Ammanu, w pobliżu rzeki Az-Zarka, leży stanowisko Ajn Ghazal, czyli Źródło Gazeli. Około 9000 lat temu była to jedna z największych wiosek Bliskiego Wschodu, dom ludzi, którzy jako jedni z pierwszych uprawiali rośliny, hodowali kozy i mieszkali w stałych domach. Był to neolit, tysiące lat przed wynalezieniem pisma. Stanowisko odkryto w 1974 roku podczas budowy nowej drogi. Archeolodzy rozpoczęli wykopaliska na początku lat 80. i odsłonili domy z tynkowanymi posadzkami, narzędzia i pochówki. A potem, w 1983 roku, natrafili na coś, czego nikt się nie spodziewał.
Posągi pochowane z troską
Głęboko w jamie zespół odnalazł grupę postaci starannie ułożonych w ziemi, jedna na drugiej. Drugą grupę znaleziono w 1985 roku. Oba depozyty kryły razem około trzydziestu figur: pełne posągi z tułowiem i nogami oraz popiersia ukazujące tylko głowę i ramiona. Niektóre popiersia mają dwie głowy obok siebie. Figury wykonano z zaprawy wapiennej, modelowanej na stelażu z trzciny i sznurka. Ich oczy obwiedziono ciemną substancją, prawdopodobnie bitumem, co nadaje im to niezwykłe spojrzenie. Najwyższe mają blisko metr wysokości. Odrestaurowanie tak delikatnych przedmiotów wymagało lat cierpliwej pracy specjalistów.
Tajemnica bez słów
Ponieważ mieszkańcy Ajn Ghazal nie pozostawili pisma, nikt nie wie dokładnie, co oznaczały posągi. Niektórzy badacze sądzą, że przedstawiały czczonych przodków, inni, że były postaciami duchów opiekuńczych albo bohaterów z zaginionych dziś opowieści. Staranny pochówek sugeruje, że traktowano je z szacunkiem i być może zakopano, gdy skończył się czas ich używania. Niezależnie od ich znaczenia pokazują, że ludzie żyjący 9000 lat temu na terenie dzisiejszego Ammanu mieli umiejętności, organizację i wyobraźnię, by tworzyć swoje wizerunki na dużą skalę. To niezwykły rozdział długiej ludzkiej historii Jordanii.
Gdzie je zobaczyć
Kilka posągów z Ajn Ghazal można oglądać w Muzeum Jordanii w śródmieściu Ammanu, gdzie prezentowane są jako jeden ze skarbów kolekcji narodowej. Inne figury przechowują duże muzea za granicą. Zarezerwuj sobie czas, by stanąć przed nimi bez pośpiechu. Przyjrzyj się oczom, małym dłoniom i płaskim profilom i pamiętaj, że te postacie powstały przed piramidami Egiptu i przed pierwszymi miastami Mezopotamii. Samo stanowisko Ajn Ghazal nie jest przygotowane na przyjęcie gości, więc to muzeum jest miejscem, gdzie można je spotkać.
Najczęściej zadawane pytania
Ile lat mają posągi z Ajn Ghazal?
Posągi z Ajn Ghazal mają około 9000 lat i pochodzą z neolitu, mniej więcej z drugiej połowy VIII tysiąclecia p.n.e. Wykonała je społeczność rolnicza żyjąca w Ajn Ghazal, na wschodnim skraju dzisiejszego Ammanu. Należą do najstarszych znanych dużych figur ludzkich.
Gdzie można zobaczyć posągi z Ajn Ghazal?
Kilka posągów jest wystawionych w Muzeum Jordanii w Ammanie i to najlepsze miejsce, by je zobaczyć. Niektóre inne figury z tego stanowiska przechowują muzea za granicą. Samo stanowisko archeologiczne nie jest przygotowane do zwiedzania.
Z czego wykonano posągi z Ajn Ghazal?
Wykonano je z zaprawy wapiennej modelowanej na wewnętrznym stelażu ze związanych pęczków trzciny i sznurka. Oczy obwiedziono ciemną substancją, prawdopodobnie bitumem, a niektóre szczegóły pomalowano. Postacie zakopano potem w jamach, co pomogło im przetrwać tysiące lat.
Więcej opowieści

Dżerasz: rzymskie miasto, które spało pod ziemią

Mistrzowie wody: jak Nabatejczycy sprawili, że pustynia rozkwitła

Język filiżanki: beduińskie rytuały kawy w Jordanii

Trzy dni i jedna trzecia: beduiński kodeks gościnności

Opowieść o mansafie: jordańska uczta wokół jednej tacy
Czarny irys: ciemny kwiat jordańskiej wiosny

Pod pustynnym niebem: beduińskie opowieści o gwiazdach w Wadi Rum
