
نقشهی موزاییکی مادبا: کهنترین نقشهی سرزمین مقدس، یافتهشده زیر کف یک کلیسا
در کلیسایی آرام در مرکز مادبا، بازدیدکنندگان گرد کف زمین جمع میشوند. زیر پایشان نقشهای از سنگریزههای ریز گسترده است که صنعتگران حدود ۱٬۴۵۰ سال پیش آن را چیدهاند. رودهایی با ماهی، قایقهایی بر دریایی شور و شهری بارودار با خیابانها و کلیساهایش را نشان میدهد.
نقشهای زیر آوار
در اواخر سدهی نوزدهم، خانوادههایی مسیحی در مادبا ساکن شدند که آن زمان روستایی کوچک بود، ساختهشده بر ویرانههای شهری باستانی. هنگام ساختن خانهها و کلیساها، پیوسته به کفپوشهای موزاییکی زیبایی از دورهی بیزانس برمیخوردند. در دههی ۱۸۸۰، هنگامی که کلیسای تازهی ارتدکس یونانی به نام سنجرج بر جای کلیسایی قدیمیتر ساخته میشد، کارگران موزاییکی بزرگ را از زیر خاک بیرون آوردند که به نظر میرسید مکانها و نامهایی را نشان میدهد.
نخست کمتر کسی فهمید چه پیدا شده است و بخشهایی از آن در جریان ساختوساز آسیب دید. اهمیت واقعیاش در سالهای ۱۸۹۶ و ۱۸۹۷ شناخته شد، هنگامی که پژوهشگران برای بررسی آن آمدند و دریافتند که این نقشهای از سرزمینهای کتاب مقدس است که در سدهی ششم ساخته شده. خبر این کشف بهزودی در سراسر جهان پیچید و بازدیدکنندگان و پژوهشگران راهی آن شهرک کوچک شدند.
نقشه چه نشان میدهد
این نقشه حدود سالهای ۵۶۰ تا ۵۶۵ میلادی ساخته شد و روزگاری بخش بسیار بزرگتری از کف کلیسا را میپوشاند. جهت آن طوری است که شرق، به سوی محراب، در بالا قرار دارد. حتی بخش بازماندهاش سرشار از زندگی است. رود اردن به سوی دریای مرده روان است و ماهیهای رود گویی از آب شور دور میشوند. دو قایق بر دریای مرده میرانند و درختان نخل واحهی اریحا را نشان میدهند.
مشهورترین جزئیات، اورشلیم است که به شکل شهری بیضیشکل و بارودار با دروازهها، خیابان اصلی ستوندار و کلیسای قبر مقدس کشیده شده است. بسیاری از مکانها به یونانی نامگذاری شدهاند، از جمله جایی به نام «بیتعبره» در نزدیکی رود اردن که با غسل تعمید عیسی پیوند دارد، و چشمههای آب گرم نزدیک دریای مرده. جزئیاتی کوچک، مانند یک غزال و یک شیر، به صحنه جان میبخشند.

چرا اهمیت دارد
نقشهی مادبا کهنترین نقشهی اصیلِ بازمانده از سرزمین مقدس است و برای مورخان، باستانشناسان و زائران ارزشی گران دارد. این نقشه به پژوهشگران کمک کرد محوطههای باستانی را شناسایی کنند و بفهمند شهرها در دورهی بیزانس چه شکلی داشتند. برای نمونه، در اورشلیم کاوشهای بعدی مسیر خیابان اصلیای را که روی نقشه آمده تأیید کرد. کارشناسان برآورد میکنند که نقشهی کامل از حدود دو میلیون سنگریزهی کوچک به نام «تسرا» در رنگهای طبیعی گوناگون ساخته شده بود. امروز تنها بخشی از آن بر جای مانده است. در سال ۱۹۶۵ گروهی از متخصصان بخش بازمانده را پاکسازی و مرمت کردند تا برای آینده محفوظ بماند.
دیدن نقشه در مادبا
نقشه در کلیسای سنجرج در مرکز مادبا قرار دارد که هنوز جای عبادت است؛ پس پوشیده لباس بپوشید و آهسته سخن بگویید. بیرون از ساعتهای مراسم بروید و لحظهای وقت بگذارید تا گرد لبهی نقشه قدم بزنید و دریای مرده، رود اردن و اورشلیم را پیدا کنید. مادبا را اغلب «شهر موزاییکها» مینامند. پس از دیدن نقشه، میتوانید از پارک باستانشناسی، کلیساهای دیگری با کفپوشهای موزاییکی و مدرسهای دیدن کنید که در آن صنعتگران جوان این هنر کهن را میآموزند. کوه نبو با موزاییکهای مشهور خودش، با فاصلهی کوتاهی با خودرو در دسترس است.
پرسشهای پرتکرار
نقشهی مادبا چند سال قدمت دارد؟
نقشهی مادبا در سدهی ششم میلادی، به احتمال زیاد میان سالهای ۵۶۰ تا ۵۶۵، ساخته شد. یعنی حدود ۱٬۴۵۰ سال قدمت دارد. این کهنترین نقشهی اصیلِ بازمانده از سرزمین مقدس است که از سنگریزههای رنگی کوچک در کف یک کلیسای بیزانسی در مادبا ساخته شده است.
نقشهی مادبا کی کشف شد؟
این موزاییک در دههی ۱۸۸۰ از زیر خاک بیرون آمد، هنگامی که کلیسای تازهی ارتدکس یونانی بر جای کلیسایی باستانی در مادبا ساخته میشد. اهمیت کامل آن در سالهای ۱۸۹۶ و ۱۸۹۷ دانسته شد، هنگامی که پژوهشگران آن را بررسی کردند و اعلام کردند که نقشهای از سرزمین مقدس از سدهی ششم است.
نقشهی موزاییکی مادبا را کجا میتوان دید؟
نقشه در کلیسای ارتدکس یونانی سنجرج در مرکز مادبا، حدود ۳۰ کیلومتری جنوب غربی امان، قرار دارد. این کلیسا جای عبادت است؛ پس بازدیدکنندگان باید پوشیده لباس بپوشند و از ساعتهای مراسم پرهیز کنند. مادبا موزاییکهای بسیار دیگری هم در همان نزدیکی دارد و کوه نبو با فاصلهی کوتاهی با خودرو در دسترس است.
قصههای بیشتر

چهرههای خاموش عین غزال: از کهنترین تندیسهای پیکر انسان

جرش: شهر رومیای که زیر خاک به خواب رفت

استادان آب: نبطیان چگونه صحرا را شکوفا کردند

زبان فنجان: آیین قهوهی بادیهنشینان در اردن

سه روز و یکسوم: آیین مهماننوازی بادیهنشینان

قصهی منسف: ضیافت اردنی گرد یک سینی
زنبق سیاه: گل تیرهی بهار اردن
