Kunafa (knafe)

Pochodzenie i historia

Kunafa, zapisywana też jako knafe lub kanafe, to słodkość o długiej historii w świecie arabskim, a opowieści o jej pochodzeniu sięgają wielu stuleci wstecz. Najbardziej lubiana w Jordanii wersja z serem kojarzy się ściśle z Lewantem, zwłaszcza z miastami słynącymi z białych serów solankowych. Dziś to wspólny skarb całego regionu. W Jordanii kunafa należy do najpopularniejszych deserów w ogóle — je się ją wieczorem, częstuje nią gości i kupuje całymi blachami, by świętować dobre wieści, takie jak wesela, ukończenie studiów czy nowa praca.

Składniki i przygotowanie

Kunafa zaczyna się od miękkiego, łagodnego białego sera, zwykle solankowego, takiego jak nabulsi czy akkawi, który namacza się w wodzie, by usunąć większość soli. Ser rozkłada się na warstwie ciasta w dużej okrągłej blasze. Ciastem jest albo kataifi, czyli ciasto w postaci bardzo cienkich nitek, albo kruszonka przypominająca kaszę mannę, zrobiona z tego samego ciasta, która daje gładszą powierzchnię.

Ciasto miesza się z roztopionym lub klarowanym masłem i często barwi na pomarańczowo lub czerwono. Blachę piecze się lub powoli obraca nad płomieniem, aż spód będzie chrupiący i złocisty, a ser się roztopi. Następnie odwraca się ją tak, by złota strona była na wierzchu. Tuż przed podaniem nasącza się ją syropem cukrowym, czasem aromatyzowanym wodą z kwiatu pomarańczy lub różaną, i posypuje pokruszonymi pistacjami.

Jak i kiedy się ją je

Kunafę trzeba jeść na ciepło, póki ser jest miękki i ciągnący. Cukiernie podają ją na małych talerzykach, krojoną prosto z dużej blachy, a klienci często jedzą ją na stojąco przy ladzie lub na chodniku przed lokalem. Niektórzy lubią ją włożoną do miękkiej bułki z sezamem, co zamienia ją w słodką kanapkę. Kunafa jest popularna wieczorem, po kolacji i w ramadanowe noce, a po niej zwykle pije się herbatę, kawę arabską lub szklankę wody. Jest bardzo sycąca, więc mała porcja często wystarcza.

Odmiany i gdzie spróbować w Jordanii

Dwa główne style to chiszne, czyli „szorstka”, z długich nitek ciasta, które dają chrupiącą konsystencję, oraz na’me, czyli „miękka” lub „delikatna”, z drobno zmielonego ciasta, dającego gładszy wierzch. Niektóre wersje zamiast sera zawierają śmietankę albo mają w środku orzechy. Kunafę znajdziesz w cukierniach w całej Jordanii, a kilka lokali w śródmieściu Ammanu słynie z długich kolejek o każdej porze. Szukaj zatłoczonych cukierni, w których duże blachy wychodzą prosto z pieca.

Pokrewne potrawy

Kunafa należy do dużej rodziny arabskich słodkości z ciasta, orzechów i syropu. W ramadanie spróbuj katajefu, małych naleśniczków nadziewanych orzechami włoskimi lub serem. Hariseh, ciasto z kaszy manny nasączone syropem, to prostsza słodkość, często pieczona w domu. Po każdej z nich tradycyjnym sposobem na zrównoważenie słodyczy jest mała filiżanka gorzkiej kawy arabskiej z kardamonem.

Najczęściej zadawane pytania