
Manakisz
Wczesnym rankiem osiedlowe piekarnie w całej Jordanii wypełniają ulice zapachem ciepłego chleba i prażonego za’ataru. Krążki ciasta posmarowane ziołami z oliwą, roztapiającym się serem lub przyprawionym mięsem wysuwają się z pieca i trafiają złożone w papier do rąk ludzi spieszących do szkoły lub pracy. Manakisz to śniadanie w najprostszym i najlepszym wydaniu.
Pochodzenie i znaczenie nazwy
Manakisz, zapisywane też jako manaqish, to liczba mnoga od manuszi. Nazwa pochodzi od arabskiego słowa oznaczającego „grawerować” lub „rzeźbić”, co opisuje sposób, w jaki piekarz wciska opuszki palców w ciasto, tworząc małe wgłębienia, w których zatrzymuje się dodatek. Płaskie placki pieczone z dodatkami to stara tradycja Lewantu, gdzie są częścią wspólnego codziennego życia. Dawniej rodziny przygotowywały ciasto w domu i zanosiły je do pobliskiej piekarni do upieczenia — w niektórych dzielnicach ten zwyczaj wciąż trwa.
Składniki i przygotowanie
Ciasto to proste ciasto drożdżowe z mąki, wody, soli i odrobiny oleju, które zostawia się do wyrośnięcia, a potem dzieli na kulki. Każdą kulkę spłaszcza się w krążek, a piekarz dociska powierzchnię opuszkami palców. Potem przychodzi czas na dodatek. Najbardziej klasyczny jest za’atar, mieszanka suszonego dzikiego tymianku, sumaku i sezamu, rozrobiona z oliwą na pastę. Inne ulubione dodatki to biały ser, mieszanka za’ataru i sera, mielone mięso z pomidorem i cebulą lub pikantna pasta z czerwonej papryki. Placki piecze się szybko w bardzo gorącym piecu, aż brzegi się zezłocą.
Jak i kiedy się je je
Manakisz je się głównie rano, świeże i gorące prosto z pieca. Zwykle składa się je na pół lub zwija i je rękami, co czyni je idealnym jedzeniem w biegu. Wiele osób przed złożeniem wkłada do środka świeżego pomidora, ogórka, oliwki lub listki mięty. W domu rodziny kupują czasem cały stos manakisz, by zjeść je wspólnie na weekendowe śniadanie z herbatą. Są tanie i sycące, dlatego lubią je zarówno studenci i pracownicy, jak i rodziny.
Odmiany i gdzie spróbować w Jordanii
Każda piekarnia ma własny wybór, ale najczęściej spotyka się za’atar, ser, połówkę z jednym i drugim, mielone mięso oraz szpinak lub inną zieleninę. Niektóre piekarnie robią też małe zamknięte pierożki zwane fatajer, nadziewane szpinakiem, serem lub mięsem. Manakisz znajdziesz w osiedlowych piekarniach w każdym mieście i miasteczku Jordanii, od Ammanu po Irbid, Az-Zarkę i Akabę. Najlepiej przyjść wcześnie rano, gdy piece pracują najintensywniej, a chleb jest najświeższy.
Pokrewne potrawy
Manakisz są blisko spokrewnione z prostym śniadaniem z chleba, oliwy i za’ataru, które korzysta z tych samych smaków. Szrak, cienki chleb z sadżu, i chleb tabun, używany do musachanu, to dwa inne tradycyjne jordańskie chleby. Na pełne doświadczenie piekarni i śniadania zjedz manakisz ze szklanką słodkiej herbaty z szałwią albo obok hummusu i fulu. Miseczka oliwek i trochę świeżych warzyw zamieniają krótką wizytę w piekarni w pełny posiłek.
Najczęściej zadawane pytania
Czym są manakisz?
Manakisz to okrągłe płaskie placki, które przed upieczeniem pokrywa się za’atarem z oliwą, serem, mielonym mięsem lub innymi dodatkami. Piecze się je w gorącym piecu i je świeże, zwykle złożone lub zwinięte. W Jordanii to popularne i tanie śniadanie sprzedawane przez osiedlowe piekarnie, głównie rano.
Czym jest za’atar?
Za’atar to nazwa dzikiego zioła podobnego do tymianku, a także popularnej mieszanki przypraw z niego przygotowywanej. Mieszanka łączy suszone zioło z sumakiem, prażonym sezamem i solą. Do manakisz miesza się ją z oliwą na pastę, którą smaruje się ciasto przed pieczeniem.
Czy manakisz są wegańskie?
Manakisz z za’atarem i oliwą są zwykle wegańskie, bo ciasto robi się z mąki, wody, drożdży, soli i oleju. Wersje z serem są wegetariańskie, ale nie wegańskie, a wersje z mielonym mięsem nie są ani jednym, ani drugim. Jeśli masz ścisłe wymagania dietetyczne, zapytaj piekarza, jak przygotowuje ciasto.
Jak wymawia się manakisz?
Manakisz wymawia się mniej więcej „ma-na-KISZ”, z akcentem na ostatnią sylabę. Pojedynczy placek to manuszi, wymawiane mniej więcej „man-U-sze”. Można też spotkać zapisy manaqish, manakish czy manaeesh — wszystkie to próby zapisania tego samego arabskiego słowa alfabetem łacińskim.
Więcej potraw do odkrycia

Kunafa (knafe)

Katajef

Hariseh i basbusa

Kawa arabska (kahwa sada)
Herbata z szałwią

Dżamid

Za’atar i oliwa z oliwek
