چای مریمگلی
چای همراه همیشگی زندگی روزمره در اردن است که در استکان‌های کوچک در خانه، سر کار، در مغازهها و دور آتش اردوگاههای صحرایی ریخته میشود. نسخه‌ی محبوبش «شای بالمرمیة» است؛ چای سیاه پررنگ و شیرینی که با چند برگ مریمگلی دم میشود و عطری تازه و گیاهی به آن می‌دهد. تعارف یک استکان چای یعنی به شما خوشامد گفته شده است.
ریشه‌ها و معنا
چای دیرتر از قهوه به منطقه رسید، اما در بیش از یک قرن گذشته به رایج‌ترین نوشیدنی روزمرهی اردن بدل شده است. مریمگلی که در عربی «مرمیة» نام دارد، به‌طور وحشی بر تپه‌های اردن و شام گسترده‌تر می‌روید و مردم از دیرباز آن را برای عطرش به نوشیدنیهای گرم می‌افزوده‌اند. در فرهنگ بادیه‌نشینی، چای به هر بازدیدکننده‌ای که به چادر یا اردوگاه می‌رسد تعارف میشود، اغلب پیش از آغاز هر گفت‌وگویی. در خانهها و اداره‌های سراسر کشور، تعارف چای حرکتی پایه‌ای از ادب است.
مواد و طرز تهیه
مواد ساده‌اند: چای سیاه فله، آب، شکر و برگ مریمگلی، تازه یا خشک. آب در قوری یا کتری به جوش می‌آید، برگ‌های چای اضافه می‌شوند و چای پررنگ دم می‌کشد. چند برگ مریمگلی نزدیک پایان اضافه یا مستقیم در قوری یا استکان گذاشته میشود تا طعمش بدون تلخ شدن پدیدار شود. شکر معمولاً به فراوانی، در قوری یا در هر استکان، هم زده میشود. در صحرا چای اغلب در کتری دوده‌گرفته‌ای که مستقیم روی آتش گذاشته شده می‌جوشد.
چطور و کی نوشیده میشود
چای مریمگلی داغ در استکان‌های کوچک شفاف، اغلب در سینی، سرو میشود. در طول روز نوشیده میشود: با صبحانه، پس از غذا، هنگام دید و بازدید و در شب‌های طولانی. بسیاری از اردنی‌ها پس از غذایی سنگین مانند منسف از آن لذت می‌برند. در اردوگاههای بادیه‌نشینی، چای هنگام رسیدن و دوباره پس از شام دور آتش تعارف میشود. مهمانان باید استکان را با دست راست بگیرند. اگر شکر کمتر می‌خواهید، خواستنش اشکالی ندارد، چون میزبانان عموماً با کمال میل آن را به سلیقه‌ی شما آماده میکنند.
گونه‌ها و کجا در اردن امتحانش کنیم
مریمگلی به‌ویژه در ماه‌های خنک‌تر محبوب است، در حالی که نعناع تازه، که در عربی «نعنع» نام دارد، افزودنی محبوب تابستان است. برخی به جایش هل می‌ریزند و برخی چای ساده را ترجیح می‌دهند. مقدار شکر بسیار متفاوت است، از کمی شیرین تا بسیار شیرین. چای مریمگلی را میتوانید در خانهها، کافهها، رستوران‌های سنتی و اردوگاههای صحرایی سراسر اردن، به‌ویژه وادی رم، بنوشید. مریمگلی خشک در بازارها و عطاری‌ها فروخته میشود و سوغاتی ساده‌ای است.
نوشیدنی‌ها و غذاهای مرتبط
چای مریمگلی همراه روزمرهی قهوه‌ی عربی است که در مناسبت‌های رسمی‌تر سرو میشود. با شیرینی‌هایی مانند هریسه، کنافه و قطایف خوب جور است و سنگینی‌شان را متعادل میکند. بر سفره‌ی صبحانه‌ی اردنی، استکانی چای شیرین همراه حمص، فول، فلافل، مناقیش و نان با روغن زیتون و زعتر است. در بسیاری از خانه‌های اردنی، کتری کمتر پیش می‌آید که مدتی طولانی سرد بماند.
پرسش‌های پرتکرار
شای بالمرمیة چیست؟
«شای بالمرمیة» در عربی یعنی «چای با مریمگلی». چای سیاه پررنگی است که با برگ تازه یا خشک مریمگلی دم و معمولاً با شکر شیرین میشود. از محبوبترین نوشیدنیهای روزمرهی اردن است و اغلب در خانهها، مغازهها و اردوگاههای صحرایی به نشانهی خوشامد به مهمانان تعارف میشود.
چای مریمگلی چه طعمی دارد؟
چای مریمگلی اردنی طعم چای سیاه پررنگ و شیرین با عطری تازه، کمی خاکی و گیاهی از مریمگلی دارد. وقتی برگها کوتاهمدت اضافه شوند طعم مریمگلی ملایم و وقتی بیشتر دم بکشند قویتر است. شکر تلخی چای و گیاه را نرم میکند و نوشیدنش را بسیار آسان میسازد.
آیا چای مریمگلی کافئین دارد؟
بله، این نوشیدنی اردنی کافئین دارد چون با چای سیاه درست میشود. خود مریمگلی کافئین ندارد. اگر ترجیح میدهید از کافئین پرهیز کنید، میتوانید دمکردهی برگ مریمگلی در آب داغ بدون چای بخواهید که برخی کافهها و خانهها با کمال میل آماده میکنند.
میتوانم چای مریمگلی بیشکر بخواهم؟
بله. چای در اردن معمولاً شیرین و گاهی بسیار شیرین سرو میشود، اما خواستن شکر کمتر یا بیشکر کاملاً مؤدبانه است. در خانهها شکر اغلب در قوری اضافه میشود، پس بهتر است پیش از آماده شدن چای ترجیحتان را بگویید. در کافهها کافی است آن را بیشکر بخواهید.
غذاهای بیشتر برای کشف
جمید
زعتر و روغن زیتون
منسف
مقلوبه
مسخّن
زَرب
قلّایه بندوره
