
De Hejazspoorweg: de stoomtrein die de woestijn doorkruiste
Aan het begin van de twintigste eeuw begon een lijn van ijzeren rails zich naar het zuiden door de woestijn uit te strekken, en bracht het geluid van stoomlocomotieven naar plekken die alleen de voetstappen van kamelen hadden gekend. De Hejazspoorweg was een van de grote technische avonturen van zijn tijd.
Een spoorweg voor de pelgrims
Eeuwenlang trokken pelgrims die van Damascus naar de heilige steden van Arabië reisden in grote karavanen door de woestijn. De reis naar Medina duurde vele weken en was uitputtend en vaak gevaarlijk. Aan het eind van de negentiende eeuw besloot de Ottomaanse staat een spoorweg aan te leggen die deze reis sneller en veiliger zou maken. De bouw begon in 1900. Een groot deel van het geld kwam uit giften van moslims in veel landen, die de spoorweg zagen als een dienst aan de pelgrims. De lijn liep vanaf Damascus naar het zuiden door de landen die nu Jordanië vormen, langs stations als Amman en Ma’an, en bereikte in 1908 Medina, zo’n 1.300 kilometer van het vertrekpunt.
Bouwen door de woestijn
De spoorweg was een enorme uitdaging. Water was schaars, de temperaturen waren extreem en bouwmaterialen moesten over grote afstanden worden aangevoerd. Ingenieurs bouwden op regelmatige afstanden stenen stations, veel met watertanks voor de stoomlocomotieven, en daarnaast bruggen en duikers om de dalen te kruisen die in de winter onder water lopen. De hoofdingenieur was de Duitse ingenieur Heinrich August Meissner, die samenwerkte met een groot team van plaatselijke ingenieurs en arbeiders. De smalle spoorwijdte verlaagde de kosten en verkortte de bouwtijd. Dankzij de spoorweg kon de reis van Damascus naar Medina in een paar dagen worden afgelegd in plaats van in enkele weken.

Wat er vandaag nog over is
Het zuidelijke deel van de spoorweg raakte al een paar jaar na de opening buiten regelmatig gebruik en werd nooit volledig hersteld. Langs het tracé zijn echter nog veel stenen stationsgebouwen, bruggen en stukken spoor in de woestijn te zien, vooral langs de oude route in Zuid-Jordanië. De lijn van Amman naar het noorden richting Damascus bleef tientallen jaren rijden, en de Hejazspoorweg is nog altijd een belangrijk deel van het erfgoed van de regio. De stations, met hun stevige stenen muren en boogramen, laten zien met hoeveel zorg ze werden gebouwd.
De spoorweg zien in Amman
Het historische station van Amman, in de wijk Mahatta in het oosten van de stad, herbergt een klein spoorwegmuseum met oude rijtuigen, gereedschap, foto’s en documenten. Op het stationsemplacement zie je stoomlocomotieven, waarvan sommige nog rijvaardig worden gehouden voor bijzondere erfgoedritten. Het station is een heerlijke stop voor gezinnen en voor iedereen die van techniek houdt. Wandel tussen de oude locomotieven, lees over de mensen die de lijn aanlegden, en stel je pelgrims voor die uit de trein stappen nadat ze de woestijn in een paar dagen zijn overgestoken.
Veelgestelde vragen
Wanneer werd de Hejazspoorweg aangelegd?
De bouw van de Hejazspoorweg begon in 1900, en de lijn bereikte Medina in 1908. Hij liep zo’n 1.300 kilometer van Damascus door het huidige Jordanië naar Medina. Hij werd vooral aangelegd om pelgrims te vervoeren en werd voor een groot deel betaald uit giften van moslims in veel landen.
Kun je de Hejazspoorweg in Jordanië bezoeken?
Ja. Het historische station in Amman herbergt een klein museum over de spoorweg, met oude rijtuigen, foto’s en stoomlocomotieven op het stationsemplacement. Oude stationsgebouwen en bruggen zijn ook te zien langs het vroegere tracé in andere delen van Jordanië.
Rijdt de Hejazspoorweg nog?
De volledige lijn van Damascus naar Medina is niet meer in gebruik, en het zuidelijke deel ligt al tientallen jaren stil. In Amman worden stoomlocomotieven bewaard op het historische station, en af en toe worden er erfgoedritten georganiseerd. Vraag ter plaatse naar de actuele dienstregeling.
Meer verhalen

Gadara: de stad van dichters en filosofen bij Umm Qais

Machaerus en de warmwaterbronnen: de vesting van Herodes boven de Dode Zee

Het goud van de farao: de legende van de urn op de Schatkamer van Petra

Ain Musa: de bron van Mozes aan de poort van Petra

Sjeik Ibrahim en de roze-rode stad: hoe Burckhardt in 1812 Petra bereikte

De vrouw van Lot, de zoutpilaar en de grot boven de Dode Zee

De Mozaïekkaart van Madaba: de oudste kaart van het Heilige Land, gevonden onder een kerkvloer
